(( وَینْهَاهُمْ عَنِ الْمُنکَرِ )) ؛ از منکر نهی میکند .
(( وَیحِلُّ لَهُمُ الطَّیبَاتِ )) ؛ هر چیز پاکیزهای را حلال و روا می شمارد .
بنابر این ، همه چیزهایی که خدا حلال کرده، پاکیزه است .
در مقابل ، (( وَیحَرِّمُ عَلَیهِمُ الْخَبَائِثَ )) ؛ هر چیزی را که خبیث بوده ، حرام کرده است ؛ ولو ما سر درنیاوریم که چرا خبیث است ؛ مانند شراب ، گوشت خوک و فحشا .
سپس می فرماید : (( وَیضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ )) ؛ این پیامبر، زنجیرهای گران را از شما برداشت ، سختی ها و بارهای سنگین را برداشت .
عرب جاهلی برای خودش حصاری دست و پاگیر و محبسی خودساخته درست کرده بود .
پیغمبر ( ص ) آمد و یک دین آسان آورد : (( یرِیدُ اللَّهُ بِکُمُ الْیسْرَ )) و (( لَا یکَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا )) .
همچنین (( وَالْأَغْلَالَ الَّتِی کَانَتْ عَلَیهِمْ )) ؛ غلها را برداشت؛ غلها ( کُند و بند ها ) همان چیز های سختی بود که عربهای جاهلی با باورهای خرافی و رسمهای غلط برای خودشان دست و پا می کردند .
اما مردم در مقابل پیامبر ( ص ) چهار وظیفه دارند .
نخست، (( وَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ )) ؛ باید به پیامبر ( ص ) باور داشته باشیم، یعنی ایشان را بپذیریم و به او ایمان بیاوریم .
دقت کنید ، اگر کسی پیامبر ( ص ) را قبول کند اما یکی از دستورات ایشان را انکار کند ، این عدم ایمان است که یعنی انکار پیامبر ( ص ) .
مانند آن فردی که پس از غدیر نزد رسول خدا ( ص ) آمد ؛ همانگونه که علامه امینی در (( الغدیر )) نوشته .
گفت : یا رسول الله ، من خودت را ، خدا و قرآن تو را قبول دارم ، نماز خواندن ، روزه گرفتن ، زکات دادن و حج را قبول دارم . همیشه گفتیم چشم و نگفتیم چرا .
اما امروز ، شما علی بن ابیطالب ( ع ) را جانشین خودت اعلام کردی ؛ من این یکی را قبول ندارم .
این فرد ، کاری را انکار میکند که پیغمبر خدا ( ص ) دستورش را از قرآن گرفته ، دستور خداست زیرا در این بین ، پیغمبر ( ص ) واسطه است .
آن فرد ، سرانجام گفت : حتی اگر کار من اشکال داشته باشد و عذابی از آسمان بیاید و من بمیرم ، همچنان نمی پذیرم و زیر بار ولایت امیرالمؤمنین ( ع ) نمی روم .
اصلا من از شما سؤال می کنم : شیطان که منکر خدا نیست ؛ ۶۰۰۰ سال عبادت کرده پس منکر عبادت خدا نیست .
آن قدر در عبادت خدا بوده که میگوید این سجده بر آدم ، خلاف عبادت خداست و...
اما یک فرمان خدا را کنار گذاشت و کافر شد .
چون با یک سوراخ ، کشتی غرق می شود .
(( نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَکْفُرُ بِبَعْضٍ )) معنا ندارد .
خدا در قرآن می فرماید : (( أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ )) .
هم چنین میفرماید : (( فَلَا وَرَبِّکَ لَا یؤْمِنُونَ حَتَّىٰ یحَکِّمُوکَ فِیمَا شَجَرَ بَینَهُمْ ثُمَّ لَا یجِدُوا فِی أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَیتَ وَیسَلِّمُوا تَسْلِیمًا )) .
این آیه شریفه با صراحت می گوید اگر تسلیم نباشند ، ایمان ندارند .
دومین وظیفه ، احترام به پیغمبر ( ص ) است .
خدا می فرماید : (( لَا تَجْعَلُوا دُعَاءَ الرَّسُولِ بَینَکُمْ کَدُعَاءِ بَعْضِکُمْ بَعْضًا )) ؛ پیغمبر ( ص ) را مانند سایر خلایق صدا نزنید .
خداوند در قرآن نیز حتی یک بار پیغمبر ( ص ) را به اسم صدا نزده .
هر کجا می خواهد او را خطاب قرار دهد ، می فرماید : (( یا أَیهَا الرَّسُول )) ، (( یا أَیهَا النَّبِی )) ، (( یا أَیهَا الْمُزَّمِّل )) ، (( یا أَیهَا الْمُدَّثِّر )) .
هر کجا می خواهد سفارشش را بکند ، ابتدا با احترام خطاب میکند : (( أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُول )) ، (( لَا تُقَدِّمُوا بَینَ یدَی اللَّهِ... )) .
پیغمبر را احترام کنید و اسم او را با احترام بیاورید .
و اما وظیفه امروز ما
ببینید ، خدا و ملائکه بر این پیغمبر درود فرستاده اند : (( إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِکَتَهُ یصَلُّونَ عَلَى النَّبِی )) .
نام رسول خدا نزد امام صادق( ع ) برده میشد و ایشان سه مرتبه سر خود را نزدیک زمین می آوردند .
من این رسم را در تبریز و جاهای دیگر هم دیده ام .
امیرالمؤمنین ، سیدالوصیین و افضل ائمه و (( یعسوب الدین )) است .
دقت کنید که در نهجالبلاغه می فرماید : من عبد پیغمبرم ؛ عبدی از بندگان او .
امیرالمؤمنین در نهج البلاغه میفرماید من مانند بچهشتر که قدم به قدم از مادرش تبعیت می کند ، از پیغمبر تبعیت می کردم : (( کُنْتُ أَتَّبِعُهُ اتِّبَاعَ الْفَصِیلِ أَثَرَ أُمِّهِ )) .
(( فصیل )) یعنی بچهشتر و (( اُمّ )) یعنی مادر .
معنای تبعیت از پیغمبر همین است .
حالا در دوران غیبت که دسترسی به امام معصوم نداریم ، برپایه اصل قرآنی (( أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمْ )) .
امام راحل ( ره ) نظریه ولایت فقیه را مطرح کرد و گفت فقیه در زمان غیبت ، نه اینکه مقام معصوم را دارد ؛ ( اشتباه نشود ، هیچکس با معصوم مقایسه نمی شود . معصوم ولایت تکوینی دارد ) اما شئون معصوم را عهده دار است ، یعنی کارهایی که معصوم باید [ در قبال جامعه و مردم ] انجام بدهد ؛ مثلاً امام معصوم حد جاری میکرد ، قضاوت می کرد ، سؤال مردم را جواب می داد ، مسائل مردم را پاسخ می داد ، با ظالم مبارزه میکرد و از مظلوم دفاع میکرد. این کارها در دوران غیبت بر عهده فقیه است .
و من همینجا عرض کنم که تأسف میخوریم از کسانی که گاهی این تبعیت را به هم میزنند و از شرایط کشور سوء استفاده می کنند ؛ در شرایطی که دشمن مترصد ترور شخصیت ها و از بین بردن رهبری است .
این شرایط اقتضا میکند که حفظ جان معظمله مورد توجه باشد و اقتضا میکند که ایشان در مدتی حضور فیزیکی نداشته باشند تا انشاء الله خطر رفع شود .
آن وقت بعضی افراد پیدا میشوند و با این حرف های نادرست و ناپسند ، برای دشمن ، برای شبکه های بیگانه خوراک رسانهای می سازند .
وحدت کشور را به هم نزنید .
ما به اندازه کافی دشمن داریم .
دشمن به دنبال ایجاد رخنه، ایجاد اغتشاش و ایجاد فساد است .
این خطر ، بیشتر از خطر آمریکا ، بیشتر از خطر اسرائیل و بیشتر از خطر اغتشاشگر و دشمن است ؛ بیشتر ضربه می زند .
جلوی این افراد باید گرفته شود و اجازه ندهند کسی اینطور خوراک تبلیغاتی برای شبکه های دشمن درست کند .
من دیگر به همین میزان اکتفا میکنم .
خواهشم این است که آیه ۱۵۷ سوره اعراف را با دقت ببینید ؛ بسیار آیه مهمی است : ده ویژگی پیامبر و چهار وظیفه ما در مقابل پیغمبر .
اینکه چگونه با او برخورد کنیم: ایمان بیاوریم، احترام کنیم، یاری کنیم و (( تَبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنزِلَ مَعَهُ )) ؛ از نوری که همراه او نازل شده ، تبعیت کنیم ؛ یعنی از قرآن و از نوری که با او نازل شده ، پیروی کنیم .
بعد میفرماید : (( أُولَٰئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ )) ؛ هر کسی این چهار کار را انجام داد ، رستگار است .
نوشتن دیدگاه جدید