کشف شهری در دامنه های بیابانی پرو که ۳۸۰۰ سال قدمت دارد - می تواند درک ما از خاستگاه تمدن در قاره آمریکا را دگرگون کند

در حدود چهار ساعت رانندگی در شمال لیما، دامنه‌های خاکی دره سوپه چشم‌اندازی خشک و نامهربان دارند: دشت‌هایی بادخیز، دیوارهای فروریخته خشت و گلی و موج گرمایی که از دل بیابان برمی‌خیزد.

دشوار است تصور کنیم که این دامنه‌های خشک زمانی میزبان یکی از نخستین تمدن‌های بزرگ جهان بوده‌اند و اکنون نیز کشفی تازه در دل همین بیابان، روایت تاریخ قاره آمریکا را دگرگون می‌کند.

کشف شهری 3800 ساله در بیابان های پرو ، نه تنها سر نخ های تازه ای درباره ی یکی از تمدن های قاره ی آمریکا به دست داده ، بلکه نشان می دهد چگونه ساکنان آن در برابر بحران اقلیمی ، به جای جنگ و خشونت ، راه سازگاری و همکاری را برگزینند .

راز بقای کهن ترین تمدن آمریکا

سازگاری به جای جنگ

آنچه کارال را از بسیاری از تمدن های باستانی متمایز می کند ، نبود نشانه های جنگ است .

پژوهشگران تا کنون نه دیوار دفاعی یافته اند و نه سلاحی که نشان می دهد این جامعه برای بقا به نبرد با همسایگان خود متکی بوده است .

پِنیکو به تمدن باستانی (( کارال )) تعلق دارد ؛ تمدنی که حدود پنج هزار سال پیش ، هم زمان با شکوفایی نخستین شهرهای مصر و بین النهرین ، در سواحل پرو شکل گرفت و از آن به عنوان قدیمی ترین تمدن شناخته شده قاره آمریکا یاد می شود .

اما کشف پِنیکو داستان دیگری تعریف می کند .

به نظر می رسد بخشی از مردم کارال به جای ترک کامل منطقه ، به ارتفاعات نزدیک تر به منابع آب یخچال های طبیعی مهارت کردند و راهی تازه برای ادامه زندگی یافتند .

شگفت انگیز ترین بخش ماجرا این است که در پِنیکو نیز هیچ نشانه ای از جنگ یا استکامات دفاعی دیده نمی شود .

این جامعه در دوره ای از کمبود شدید منابع ، به جای خشونت ، سازگاری ، همکاری و حفظ ارتباطات تجاری را انتخاب کرده بود .

کاوش ها نشان می دهد مردم پِنیکو حتی دردوران دشوار پس از بحران ، به هنر و آیین های فرهنگی ادامه می دادند .

مجسمه های سفالی ، گردنبند های ظریف و آثار کنده کاری شده نشان می دهد آن ها هویت و انسجام اجتماعی خود را حفظ کرده بودند .

حدود چهار سال پیش ، یک خشک سالی طولانی و ویران گر منطقه را فرا گرفت .

رودخانه ها خشک شدند ، محصولات کشاورزی از بین رفتند و شهر های بزرگ کارال به تدریج متروک شدند .

برای سال ها تصور می شد این تمدن در برابر بحران اقلیمی از هم پاشیده است .

داستان پِنیکو فقط درباره گذشته نیست .

این شهر باستانی یاد آوری می کند که در مواجهه با تغییرات اقلیمی ، بقا همیشه از مسیر جنگ نمی گذرد .

گاهی سازگاری ، همکاری و احترام متقابل می تواند موثرترین راه عبور از بحران باشد .

درسی 3800 ساله برای جهان امروز