۸ نفری که برنامه فضایی اتحاد جماهیر شوروی را شکل دادند .
۸ نفری که برنامه فضایی اتحاد جماهیر شوروی را شکل دادند .
لئونوف نخستین راهپیمایی فضایی تاریخ را انجام داد که کمی بیش از ۱۲ دقیقه طول کشید و نقطه عطف مهمی در اکتشافات فضایی به شمار میرفت .
با این حال ، مأموریت او نزدیک بود به فاجعه تبدیل شود ؛ زیرا لباس فضایی اش در خلأ فضا بهشدت منبسط شده بود و بازگشت او به کپسول ((وسخود ۲ )) را تقریباً غیرممکن می کرد .
به گزارش خبر گزاری خبرآنلاین ، برنامه فضایی اتحاد جماهیر شوروی به مجموعهای از دستاورد های تاریخی دست یافت که مرزهای اکتشافات فضایی انسان را از نو تعریف کرد ؛ از پرتاب نخستین ماهواره تا فرستادن نخستین مرد و نخستین زن به فضا .
این دستاورد های چشم گیر به لطف کار گروهی از افراد آینده نگر در برنامه فضایی شوروی ممکن شد که مهارت ، تخصص و شجاعت خود را در رقابت فضایی به کار گرفتند .
افرادی مانند سرگئی کارالیوف ، نابغه مهندسی موشکی شوروی ، و یوری گاگارین ، نخستین انسان در فضا ، تنها برخی از این چهره های برجسته هستند .
سرگئی کارالیوف پیش از پرواز تاریخی یوری گاگارین در سال ۱۹۶۱ به او خوش آمد می گوید .
منبع : وزارت دفاع روسیه / ویکیمدیا کامنز
۱. سرگئی کارالیوف : پدر مهندسی موشکی شوروی
سرگئی کارالیوف بهعنوان پدر برنامه فضایی اتحاد جماهیر شوروی شناخته می شود و طراح ارشد موشک هایی بود که شوروی با آنها مرزهای فضا را کاوش کرد .
با وجود محرمانه بودن فعالیتهای او ، دستاورد های عظیم کارالیوف در سراسر اتحاد جماهیر شوروی به طور گسترده شناخته شد .
او در جریان پاکسازی بزرگ استالین در دهه ۱۹۳۰ تا آستانه اعدام پیش رفت ، اما از مرگ گریخت و دوران سختی از زندان را در یک اردوگاه کار اجباری در سیبری تحمل کرد .
پس از آزادی ، به برنامه توسعه موشکی اتحاد جماهیر شوروی جذب شد ؛ جایی که مهارت های چشم گیر مهندسی و نگاه آینده نگر او توجه مقام های بالا دست را جلب کرد .
کارالیوف به تیم توسعه موشک R-۷ پیوست ؛ جهشی بزرگ در مهندسی موشکی که در سال ۱۹۵۷ ماهواره اسپوتنیک ، نخستین ماهواره مصنوعی جهان ، را به مدار زمین فرستاد .
پرتاب اسپوتنیک جهان را شوکه کرد ، بهویژه ایالات متحده را ، زیرا اتحاد جماهیر شوروی را به پیشتاز رقابت فضایی تبدیل کرد .
پس از موفقیت اسپوتنیک ، کارالیوف مدیریت برنامه (( وستوک )) را برعهده گرفت ؛ برنامه ای که در سال ۱۹۶۱ یوری گاگارین را به فضا فرستاد و ناسا را که از شوروی عقب افتاده بود بیش از پیش خشمگین کرد .
نبوغ و بلند پروازی کارالیوف برنامه فضایی شوروی را به حسرت بسیاری در جهان تبدیل کرده بود .
با این حال ، دوران فعالیت او کوتاه شد و در سال ۱۹۶۶ پس از یک دوره طولانی بیماری درگذشت .
مستیسلاو کلدیش .
منبع : تاس ( TASS )
۲. مستیسلاو کلدیش : ریاضی دان شوروی
مستیسلاو کلدیش ریاضی دان شوروی بود که پایههای نظری لازم برای توسعه موتور های موشکی شوروی را فراهم کرد و از نیروهای هدایت کننده در برنامه فضایی شوروی به شمار می رفت .
کلدیش نقشی اساسی در حل چالش های متعدد ریاضی مرتبط با سفر های فضایی داشت ، ازجمله محاسبه مسیر حرکت و مرحله بندی موشک ها .
او به عنوان یکی از اعضای برجسته آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی ، از نزدیک با سرگئی کارالیوف همکاری کرد تا ماهواره تاریخی اسپوتنیک و برنامه موشکی وستوک را توسعه دهند .
محاسبات ریاضی او هم چنین از برنامه اکتشاف ماه شوروی پشتیبانی کرد ؛ برنامه ای که به نخستین فرود موفق یک کاوشگر بدون سرنشین بر سطح ماه انجامید و همچنین در اکتشاف سیاره زهره نقش داشت .
تأثیر کار او بسیار فراتر از جنبه های عملی سفرهای فضایی بود .
کلدیش به عنوان یکی از چهرههای برجسته جامعه علمی شوروی ، همکاری بیشتری میان نهاد های دانشگاهی و مهندسی اتحاد جماهیر شوروی ایجاد کرد .
این همکاری باعث شد نیرو های متخصص میان بخشهای نسبتاً جدا از هم که برنامه فضایی شوروی را تشکیل می دادند ، جا به جا شوند و با یک دیگر همکاری کنند .
افزون بر این ، تعهد او به پیشبرد اهداف علمی شوروی باعث شد به عنوان قهرمان اتحاد جماهیر شوروی شناخته شود .
ماکت موشک N۱ ، سال ۱۹۶۷ .
منبع : NPO / ویکیمدیا کامنز
۳. واسیلی میشین : نابغه موشکی
پس از مرگ نابهنگام سرگئی کارالیوف ، واسیلی میشین به نیروی محرک برنامه فضایی شوروی تبدیل شد .
در دوران رهبری او ، اتحاد جماهیر شوروی هم چنان پیشرفت های مهمی در زمینه اکتشافات فضایی به دست آورد ، اما در همین زمان ناسا بهتدریج فاصله خود را کاهش داد .
کار اصلی میشین بر توسعه موشک بلندپروازانه N۱ متمرکز بود ؛ موشکی که کرملین امیدوار بود با آن فضا نوردان شوروی را به ماه بفرستد .
میشین رهبری توسعه این سامانه پیچیده پرتاب موشک را برعهده داشت ، اما N۱ با شکست های پیاپی رو به رو شد و درنهایت در رقابت برای رسیدن به ماه از موشک ساترن ۵ عقب ماند .
رهبری برنامه فضایی شوروی در دوره میشین نتایج مثبت و منفی هر دو را برای این کشور به همراه داشت .
از یک سو ، او کمک کرد برنامه فضایی در دهههای پرآشوب ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ ادامه یابد .
هم چنین رهبری او به ایجاد ایستگاه فضایی بسیار موفق (( میر )) و برنامه (( سالیوت )) انجامید .
با این حال ، برنامه فضایی شوروی هرگز به طور کامل به ناسا نرسید و چندین پروژه پرهزینه نیز در دوران مدیریت او با شکست رو به رو شد .
کنستانتین تسیولکوفسکی ، ۱۹۲۴ .
منبع : ویکی مدیا کامنز
۴. کنستانتین تسیولکوفسکی : پدر فضا نوردی
کنستانتین تسیولکوفسکی به عنوان یکی از پیشگامان فضانوردی نوین و چهره ای کلیدی در مهندسی موشکی شوروی شناخته می شود .
او دانشمندی بود که تا حد زیادی به صورت خودآموخته آموزش دیده بود و معادله بنیادی موشک را تدوین کرد ؛ معادلهای که جرم وسیله پرتاب ، سرعت گازهای خروجی و سرعت قابل دستیابی آن را تعیین می کند .
کار نظری پیشگامانه تسیولکوفسکی به مهندسان شوروی مانند سرگئی کارالیوف امکان داد تا واقعیت سفر های فضایی را بسیار پیش از آن که از نظر عملی ممکن شود تصور کنند .
افزون بر این ، نوشته های او در نیمه نخست قرن بیستم الهام بخش نسلی از دانشمندان و مهندسان شوروی ، ازجمله کارالیوف ، شد .
درنتیجه همین فعالیت های نظری اولیه ، تسیولکوفسکی به (( پدر فضانوردی )) شهرت یافت و میراث او در سراسر کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سابق گرامی داشته می شود .
مدلی از ماهواره اسپوتنیک ۱، سال ۲۰۰۸ .
منبع : اندرو بوتکو / ویکی مدیا کامنز
۵ . بوریس چتروک : یک مهندس افسانهای
بوریس چتروک یکی از مهندسان برجسته در برنامه فضایی اتحاد جماهیر شوروی بود که مسئول سامانه های کنترل فضا پیماهای شوروی بود ؛ سامانه هایی که امکان انجام مانور های پیچیده در مدار زمین را برای این فضاپیما ها فراهم می کردند .
او در سالهای آغازین برنامه فضایی شوروی در کنار سرگئی کارولیوف کار کرد تا مأموریت های پیشگامانه اسپوتنیک و وستوک را به واقعیت تبدیل کند .
تخصص و راهنمایی او نقشی اساسی در این پیروزی های اولیه در رقابت فضایی داشت .
پس از فرو پاشی اتحاد جماهیر شوروی ، چتروک روایت تاریخی مفصلی از برنامه فضایی شوروی منتشر کرد .
اثر چهارجلدی او با عنوان (( موشک ها و انسان ها )) همه جنبه های چگونگی دستیابی شوروی به موفقیت های اولیهای مانند اسپوتنیک و وستوک و نیز دلایل ناکامی آن در رسیدن به ماه را بررسی می کند .
یوری گاگارین، ۱۹۶۳ .
منبع : وزارت دفاع اتحاد جماهیر شوروی / ویکی مدیا کامنز
۶ . یوری گاگارین : نخستین انسان در فضا
در ۱۲ آوریل ۱۹۶۱ [۲۳ فروردین ۱۳۴۰]، یوری گاگارین در حالی که درون کپسول فضایی (( وستوک ۱ )) نشسته بود ، به نخستین انسان تبدیل شد که به فضا سفر کرد .
او از خانوادهای بسیار ساده میآمد ؛ پدر و مادرش هر دو کارگر یک مزرعه اشتراکی بودند .
گاگارین بعدها در رشته مهندسی تحصیل کرد و هم زمان آموزش خلبانی خود را در سال ۱۹۵۷ به پایان رساند .
پس از فارغالتحصیلی ، او وارد برنامه فضایی اتحاد جماهیر شوروی شد و به عنوان یکی از نامزدهای مأموریت تاریخی (( وستوک ۱ )) انتخاب گردید .
نخستین پرواز سرنشین دار فضایی در تاریخ حدود یک ساعت و سی دقیقه به طول انجامید .
در این مدت، کپسول (( وستوک ۱ )) در ارتفاع حدود ۳۰۰ کیلومتری ( ۱۸۶ مایل ) به دور زمین گردش کرد .
گاگارین پس از انجام موفقیتآمیز مأموریت خود به عنوان یک قهرمان به زمین بازگشت و افتخارات بیشماری دریافت کرد ، ازجمله (( نشان لنین )) و عنوان (( قهرمان اتحاد جماهیر شوروی )) .
برای گرامی داشت این پرواز تاریخی ، تندیس هایی ساخته شد و خیابان های بسیاری در سراسر اتحاد جماهیر شوروی به نام گاگارین نامگذاری شدند .
این دستاورد فضایی شوروی ضربه ای مهم به ناسا وارد کرد و این سازمان را واداشت برنامه های خود برای فرستادن یک فضانورد آمریکایی به فضا را سرعت ببخشد .
با این حال ، زندگی او به طور تراژیکی کوتاه شد؛ زیرا تنها هفت سال پس از پرواز تاریخی اش به فضا، در سانحه سقوط هواپیما جان خود را از دست داد .
والنتینا ترشکووا ، ۱۹۶۹ .
منبع : ریا نووستی / ویکی مدیا کامنز
۷ . والنتینا ترشکووا : نخستین زن در فضا
والنتینا ترشکووا به عنوان نخستین زن انتخاب شده برای سفر به فضا تاریخساز شد .
او در ۱۶ ژوئن ۱۹۶۳ [ ۲۶ خرداد ۱۳۴۲ ] سوار بر (( وستوک ۶ )) با موفقیت وارد مدار زمین شد و به مدت ۷۱ ساعت به دور کره زمین گردش کرد .
با وجود آن که خلبان آموزش دیدهای نبود ، آموزشهای پیشین او در چتر بازی باعث شد نسبت به دیگر نامزدها برتری داشته باشد و صلاحیت ورود به دوره آموزش برنامه فضانوردی شوروی را به دست آورد .
در مدت حضور او در مدار ، کپسول (( وستوک ۶ )) برای مدتی کوتاه با فضاپیمای (( وستوک ۵ )) که والری بیکوفسکی آن را هدایت میکرد ملاقات مداری انجام داد .
این رویداد نقطه عطفی در اکتشافات فضایی بود ، زیرا نخستین بار بود که دو مأموریت سرنشین دار هم زمان در فضا حضور داشتند .
ترشکووا پس از بازگشت به زمین عنوان (( قهرمان اتحاد جماهیر شوروی )) و (( نشان لنین )) را دریافت کرد .
پس از کناره گیری از برنامه فضایی شوروی ، ترشکووا وارد عرصه سیاست شد و به عنوان نماینده منتخب به پارلمان روسیه راه یافت .
او علاوه بر فعالیتهای سیاسی، از جایگاه عمومی خود برای حمایت از نقش زنان در حوزه های علم و مهندسی در سراسر جهان استفاده کرده است .
آلکسی لئونوف ، ۱۹۷۴ .
منبع : ناسا / ویکی مدیا کامنز
۸ . آلکسی لئونوف : نخستین انسانی که راهپیمایی فضایی انجام داد
آلکسی لئونوف یکی از چهرههای افسانهای در تاریخ اکتشافات فضایی اتحاد جماهیر شوروی است .
او نخستین انسانی بود که راه پیمایی فضایی انجام داد ؛ اصطلاحی که به فعالیت خارج از فضاپیما در فضای بیرونی گفته می شود .
در ۱۸ مارس ۱۹۶۵ [ 27 اسفند 1343 ] ، فضاپیمای (( وسخود ۲ )) دو فضا نورد ، پاول بلیایف و آلکسی لئونوف ، را به مدار زمین برد .
در حالی که فضا پیما در مدار زمین قرار داشت ، لئونوف نخستین راه پیمایی فضایی تاریخ را انجام داد که کمی بیش از ۱۲ دقیقه طول کشید و نقطه عطف مهمی در اکتشافات فضایی به شمار می رفت .
با این حال ، مأموریت او نزدیک بود به فاجعه تبدیل شود؛ زیرا لباس فضایی اش در خلأ فضا بهشدت منبسط شده بود و بازگشت او به کپسول (( وسخود ۲ )) را تقریباً غیر ممکن میکرد .
پس از مدتی تلاش ، او سرانجام توانست وارد فضاپیما شود ؛ بحران بر طرف شد و تاریخ رقم خورد .
بعد ها ، به دلیل یک نقص فنی جدی ، کپسول (( وسخود ۲ )) صدها مایل دورتر از محل پیش بینی شده و در میان جنگل های انبوه سیبری فرود آمد .
این دو فضانورد مجبور شدند در سرمای شدید زمستان یک شب را در انتظار نیرو های امداد سپری کنند .
این حادثه بعدها به ساخت تپانچه ای ویژه برای بقای فضا نوردان انجامید تا در صورت فرود در مناطق وحشی بتوانند از خود در برابر حیوانات مهاجم دفاع کنند .
لئونوف بعد ها در سال ۱۹۷۵ در برنامه (( آپولو _ سایوز )) نیز شرکت کرد ؛ برنامهای مشترک میان اتحاد جماهیر شوروی و ناسا که در آن یک فضا پیمای آمریکایی و یک فضا پیمای شوروی در فضا به یکدیگر متصل شدند .
15 خرداد 1405 .
خبر آنلاین .
منبع : www.thecollector.com .
